Объясните понятие "прыдатак" в белорусском языке для 8 класса

Прыдатак — гэта азначэнне, якое выражана назоўнікам і залежыць ад паяснёнага слова, звычайна ў назоўным склоне. Прыдатак характарызуе прадмет і дае яму другую назву. Напрыклад, у словазлучэнні "імкліва светлы Нёман-чарадзей" слова "чарадзей" з'яўляецца прыдаткам, бо яно дадаткова характарызуе Нёман. Прыдаткі могуць быць дапасаванымі (калі супадаюць з паяснёным словам у родзе, ліку і склоне) і недапасаванымі (калі выражаюцца рознымі граматычнымі формамі). Прыдатак можа абазначаць розныя прыкметы: * прыкмету прадмета (напрыклад, "зязюля-непаседа" — "непаседа" абазначае якасць зязюлі); * ступень роднасці ("сястра Жанна" — "Жанна" удакладняе, хто менавіта сястра); * нацыянальнасць ("воін-беларус" — "беларус" паказвае нацыянальнасць воіна); * прафесію ("мужчына-ўрач" — "урач" вызначае прафесію мужчыны); * уласнае імя неадушаўлёных прадметаў ("возера Нарач" — "Нарач" гэта назва возера); * узрост ("хлопец-юнак" — "юнак" характарызуе ўзрост хлопца). Прыдаткі, якія з'яўляюцца аднаслоўнымі або неаднаслоўнымі назвамі кніг, газет, часопісаў, фільмаў, карцін, прадпрыемстваў, фірм і інш., заўсёды захоўваюць форму назоўнага склону і пішуцца з вялікай літары ў двукоссі. Напрыклад, "у часопісе "Полымя" (назва часопіса). Пры спалучэнні агульнага назоўніка з уласным імем (прозвішчам) чалавека прыдаткам з'яўляецца назоўнік агульны, а ў іншых спалучэннях агульнага назоўніка з уласным прыдаткам з'яўляецца ўласны назоўнік. Напрыклад: "фесар Л. І. Бурак, дзед Талаш" — "дзед" тут прыдатак. Або "горад Брэст, рака Сож" — "Брэст" і "Сож" тут прыдаткі. У мове сустракаюцца назоўнікі-сінонімы, якія выступаюць як адзін член сказа і прыдаткамі не з'яўляюцца: "Бягуць у даль \underline{\text{шляхі-дарогі}}" (К. Кірэенка). "Самых дарагіх гасцей у нас сустракаюць \underline{\text{хлебам-соллю}}" (У. Караткевіч). Тут \underline{\text{шляхі-дарогі}} і \underline{\text{хлебам-соллю}} не прыдаткі, а проста назоўнікі-сінонімы.